برای سینمادوستان همزبان
‫«ضربدر اسرارآمیز» (نام انگلیسی: «فرمان نظامی ممهور») ‫کمپانی فیلمسازی بیوگراف‑دانمارک، سال ۱۹۱۳
‫کارگردان: بنیامین کریستِنسِن ‫نویسندگان: بنیامین کریستنسن و لائوریتس اسکِنتس ‫فیلمبردار: امیل دینِسِن
‫بازیگران و نقش‌هایشان: ‫بنیامین کریستنسن ..... ناوبان فان‌هاوِن ‫کارْن ساندبرگ ..... همسر ناوبان
‫هرمان اِسپیرو ..... کُنت اسپینِلّی ‫فریتس لامپرِشت ..... دریابان فان‌هاوِن ‫آماندا لونْد ..... جِین، پرستار بچه
‫جنگ در شرف وقوع است. ‫ناوبان فان‌هاوِن، وصیت‌نامه‌ای از خود به جا می‌گذارد.
‫«پرچم کشورمون برای این کارها نیست!»
‫ناوبان فان‌هاون، وصیت‌نامه‌اش را به دست همسرش می‌دهد.
‫کُنت اسپینلی به خانم فان‌هاون علاقه‌مند است.
‫شتاب‌زده و بدون فکر، قول دادم عکسی از خود برای‌تان بفرستم؛ ‫بیش از این اما نباید از من چیزی بخواهید. ‫من عاشق شوهر و فرزندانم هستم.
‫نیمه‌شب منتظر «ضربدر» باش!
‫...و عشق من به تو شاید برایت به قیمت بسیار چیزها تمام شود. ‫– با احترام، کنت اسپینلی
‫ابلاغیه‌ای نظامی برای ناوبان فان‌هاون: ‫بدون فوت وقت، سکان رزمناو «گِلدِرلند» را به دست گیرید. ‫– از طرف دریابان فان‌هاوِن
‫ناوگانِ سرزمینِ اجدادی‌مان
‫نیمه‌شب، دو فرد ناشناس به سمتِ ‫ساختمان قدیمیِ آسیای بادی می‌روند.
‫«خونۀ کُنت اون‌جاست!»
‫نیمه‌شب منتظر «ضربدر» باش!
‫اطلاعاتی که پیش از این فرستادید، بسیار ارزشمند بود. ‫۱۰٬۰۰۰ کرون ضمیمۀ نامه است. تمامی اطلاعات مهم را ‫با کبوتر نامه‌رسان از محلِ X‎ برای‌مان بفرستید.
‫...تا تصور عشق را در دلت تازه کند، تصور آن اوقات خوشی که ‫ می‌شد با هم بگذرانیم. اگر به مهمانی نیایی، ممکن است همسرت ‫مشکوک شود. بابت عکسی که فرستادی متشکرم؛ هر لحظه آن را می‌بوسم. ‫– اسپینلی
‫کنت اسپینلی به مهمانانش خیر مقدم می‌گوید.
‫به هنگام عصر، در ملک شخصی کنت اسپینلی
‫«کی می‌شه تنهایی باهات حرف بزنم؟»
‫دریابان فان‌هاون، پدر ناوبان فان‌هاون.
‫«جنگ آغاز شده است!»
آخرین تلاش
‫«کشورمون درگیر جنگه. زنده باد سرزمین اجدادی‌مون!»
‫نامه!!
‫«می‌شه برام فیل کاغذی درست کنی؟»
‫فرمان نظامی ممهور
‫«امید این مرز و بوم به ماست که ‫مجری تک‌تک وظایفمون باشیم!»
‫«برا بابایی دعا بخونیم؟»
‫«این فرمان ویژۀ نظامیه.»
‫فرمان به ناوگان دوم: ‫به هنگام سپیده‌دم حمله کنید – جنوب ‑ جنوب غربی. ‫– دریابان فان‌هاون
‫تا تصور عشق را در دل‍ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌، تصور آن اوقات خوشی که ‫می‌ش‍ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌. اگر به مهمانی نیایی، ممک‍ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ همسرت ‫مشکو ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍ابت عکسی که فرستادی متش‍ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍ظه آن را می‌بوسم. ‫– اسپین‍
‫«باید زود سوار کشتی شیم!»
‫کُت!
‫ناوگان دوم به هنگام سپیده‌دم حمله می‌کند – جنوب ‑ جنوب غربی!
‫«پسرم... اون خائنه!»
‫«این فرمان رو بازبینی کن!»
‫صبح روز بعد
‫تفتیش خانه
‫«داره می‌گه بابام رو دستگیر کرده‌ن!»
‫ناگهان علت حقیقی عشق‌ورزی‌های اسپینلی، بر او آشکار می‌شود. ‫کنت اسپینلی فردی دروغگو و شیاد است. ‫همچنین به یادش می‌آید که کتِ اسپینلی پیش او جا مانده است.
‫گزارش جلسۀ دادرسی پس از چند روز به دستشان می‌رسد.
‫در این میان نیز، گلۀ دادستانان برای کنت، دندان تیز می‌کنند.
‫حکم دادگاه
‫«دست نگه دارین! شوهر من بی‌گناهه!»
‫«اون شب، کنت اسپینلی هم پیش من اومده بود. ‫فراموش کرد کتش رو ببره. شاید اونه که خیانتکاره!»
‫«زنم داره پرت و پلا می‌گه. این کت مال منه!»
‫«محتویات لباس رو بررسی کن!»
‫اطلاعاتی که پیش از این فرستادید، بسیار ارزشمند بود. ‫۱۰٬۰۰۰ کرون ضمیمۀ نامه است. تمامی اطلاعات مهم را ‫با کبوتر نامه‌رسان از محلِ X‎ برای‌مان بفرستید.
‫«اگه این کت متعلق به شماست، ‫پس این نامه هم برای شخصِ شما فرستاده شده!»
‫زن ناوبان، سراغ پدر شوهرش، دریابان فان‌هاون می‌رود ‫تا کنت اسپینلی را در جایگاه شاهد به دادگاه بیاورد.
‫نام کنت اسپینلی در میان ‫افرادی‌ست که گم شده‌اند.
‫«ای خدا، کاری کن یه بار دیگه بابامو ببینم.»
‫x
‫☓
‫✗
‫X
‫اون فیلِ کاغذیه، همون نامۀ اسپینلیه! ‫منظور از علامت ضربدر هم پره‌های آسیاست! ‫اون‌جا حتماً سرنخی یا چیز به درد بخوری پیدا می‌شه!
‫کهنه‌آسیای بادی، در مرکز میدان جنگ است.
‫«من خانم فان‌هاون هستم. ازت خواهش می‌کنم که ‫بهم کمک کنی بی‌گناهی شوهرم رو ثابت کنم!»
‫بنده، کنت اسپینلی، برای آن که پیش از مرگ، بار سنگین گناه را ‫از روی دوشم بردارم، بدین وسیله اعتراف می‌کنم که آن نامۀ ‫مهر و موم‌شدۀ متعلق به ناوبان فان‌هاون را من باز کرده‌ام نه ایشان. ‫― کنت اسپینلی
‫ج‍
‫جن‍
‫جنا
‫جناب
‫جناب ن‍
‫جناب نا
‫جناب ناو
‫جناب ناوب‍
‫جناب ناوبا
‫جناب ناوبان
‫جناب ناوبان،
‫جناب ناوبان، پ‍
‫جناب ناوبان، پس‍
‫جناب ناوبان، پسر
‫جناب ناوبان، پسر ش‍
‫جناب ناوبان، پسر شم‍
‫جناب ناوبان، پسر شما
‫جناب ناوبان، پسر شما ب‍
‫در امان
‫«لطفاً این نامه رو به خانم فان‌هاون تحویل بدین.»
‫آن عکس مصیبت‌بار
‫شتاب‌زده و بدون فکر، قول دادم عکسی از خود برای‌تان بفرستم؛ ‫بیش از این اما نباید از من چیزی بخواهید. ‫من عاشق شوهر و فرزندانم هستم.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‪© masihm.ir | t.me/masihmim
‫حمایت برای پیشبرد پروژه‌های بعدی: ‎donate.masihm.ir ‫دسترسی به ترجمه‌های دیگر: ‎masihm.ir/subtitle
پایان
‪© masihm.ir 10.04.2020 ver 1.2